Procesverbeteren.nl
-
-
Dit artikel:  Six Sigma introductie
Six Sigma: De perfecte organisatie
^ Meer artikelen over Six Sigma vindt u via het gele uitklapmenu linksboven.  Dit is het openings- en introductieartikel
Introductie Six Sigma
Six Sigma is een bedrijfsproces-verbeteringsmethode, ontwikkeld vanuit de invalshoek kwaliteitsmanagement.
Six Sigma reduceert de variatie in productie- en bedrijfsprocessen. Doel is om de kans zo groot mogelijk te maken, dat geleverde producten of diensten in overeenstemming zijn met de klant-verwachtingen. De term Six Sigma (6σ) verwijst naar een foutkans van slechts 0,00034%. Six Sigma is ontwikkeld binnen Motorola in de VS. Snel daarna werd General Electrics één van de belangrijkste propagandisten.


De perfecte organisatie
Six Sigma kwam in de beginfase vooral in beeld zodra er hoge eisen werden gesteld aan de kwaliteit, of als als er relatief veel uitval van producten was. Uitgangspunt is dat de kwaliteit van deze producten en/of processen meetbaar is (of meetbaar gemaakt wordt). Six Sigma werd in eerste instantie vooral toegepast bij producten waarvan de specificaties tussen bepaalde grenzen moeten liggen. Dit type producten vind je vooral bij ondernemingen in de (semi-)procesindustrie, maar ook in de high-tech sector.

Net zoals veel andere procesverbeteringsmethodes is Six Sigma inmiddels uitgegroeid tot een algemene procesmanagementmethode, die ook in veel andere situaties - ook buiten de productie! - toepasbaar is. Bijvoorbeeld als de kwaliteit van administratieve processen voorop staat, denk aan banken en verzekeraars.
Nog breder is het toepassingsgebied van de managementmethode binnen Six Sigma, DMAIC. Die kan feitelijk in elke organisatie zijn nut bewijzen!
 
 
Door Dr Ir Jaap van Ede, bedrijfs- en onderzoeksjournalist, procesverbeteren.nl

Six Sigma: introductie-artikel
Reductie van variatie verbetert kwaliteit

Vanwege de belangrijke rol die is toebedeeld aan statistiek heeft Six Sigma een "witte-boorden" imago. Het op Amerikaanse leest geschoeide hiërarchische managementmodel met champions, black belts en green belts draagt daar sterk aan bij.  
Is dat terecht? Nee. Six Sigma is helemaal niet zo ingewikkeld als het lijkt, en is zelfs geschikt voor het MKB.

De eerste versie van dit artikel werd in 2005 gepubliceerd in vakblad PT Industrieel Management.
Op deze site wordt het artikel sindsdien regelmatig bijgewerkt.


Wie is de uitvinder van Six Sigma (6σ)?   De wiskundige Carl Frederick Gauss (1777-1855)?

Gauss introduceerde het concept van de normaalverdeling, waarbij de gemiddelde spreiding van een meetwaarde rondom een streefwaarde wordt uitgedrukt in de standaarddeviatie sigma (σ).

Dit soort wiskunde en kansrekening speelt bij Six Sigma (6σ) als managementmethode een belangrijke rol, want het doel van deze verbetermethode is het reduceren van de variatie in bedrijfsprocessen. Hierdoor wordt de kans zo groot mogelijk, dat producten en/of diensten in overeenstemming zijn met hetgeen de klant verwacht. Het gaat dus niet om het reduceren van variatie in het algemeen, de focus ligt op zaken die klanten belangrijk en/of onderscheidend vinden. Welke zaken dat zijn moet steeds opnieuw worden vastgesteld, via marktonderzoek.

Gauss bedacht dit niet, maar legde met zijn wiskunde wel de basis voor het meetbaar maken van variaties in processen. De credits voor Six Sigma als projectmatige verbetertool gaan naar de Amerikaan Bill Smith, bij leven ingenieur bij Motorola. Six Sigma werd daarna volwassen binnen het bedrijf General Electrics, dat enorme besparingen wist te realiseren met deze methode.

Zes Sigma
Het uitgangspunt van Six Sigma is zoals gezegd het meetbaar maken van de kwaliteit van bedrijfsprocessen. Daarna worden deze processen continu verbeterd, totdat ze nagenoeg perfect zijn. Hetgeen de klant ervaart als critical-to-quality (CTQ) staat daarbij voorop. Steeds is het doel om de kans dat een bepaald bedrijfsproces een product oplevert dat binnen de klantspecificaties valt te vergroten
. Hierdoor stijgt de klanttevredenheid en dus ook de bedrijfswinst, zo is het idee.

Met de term zes sigma (six sigma, ) wordt aangegeven dat een proces dusdanig is geoptimaliseerd, dat zelfs bij een afwijking van zes maal het gemiddelde (zes maal de standaarddeviatie) het proces (of product) nog goed is in de ogen van de klant. De kans op een goed procesverloop is dan tenminste 99,9997 %, oftewel de kans op een defect is minder dan 3,4 op de miljoen.

Het kwaliteitsniveau van zes sigma is vrij willekeurig gekozen. Toen Six Sigma ontstond was het een heilige graal, het klonk lekker en gaf aan dat er werd gestreefd naar perfectie in de ogen van de klant. Ook toen al waren er echter processen waarbij een nog hogere kwaliteit gewenst is. Bij het toepassen van Six Sigma is het vooral belangrijk dat het kwaliteitsniveau van zaken die belangrijk zijn voor de klant (of waarbij defecten risico's inhouden voor mens of mileu) toeneemt.

Meetbaar maken
Niet alleen producten maar ook zaken zoals levertijden of de geboden productondersteuning kunnen al dan niet 'volgens specificatie' zijn. Eigenlijk vrijwel alles dat meetbaar gemaakt kan worden!

Volgens Wim Hoogbergen, consultant bij een adviesbureau gespecialiseerd in Six Sigma, is deze methode daarom in principe geschikt voor elk bedrijf en elk bedrijfsproces, van de productie tot de facturatie. 

'Het eerste Six Sigma project werd in de jaren tachtig uitgevoerd onder leiding van Mikel Harry, hoofdontwerper bij Motorola', aldus Hoogbergen. 'Six Sigma was tot dan toe vooral een manier om kwaliteit meetbaar te maken. Harry koppelde dit idee echter aan een bestaande change management methode, genaamd DMAIC, om gericht verbeteringen te kunnen doorvoeren. Hij paste Six Sigma vervolgens toe bij het opzetten van een productielijn voor pagers, dit waren destijds nieuwe producten die aan zeer hoge kwaliteitsnormen moesten voldoen. Het pager-project betekende de doorbraak van Six Sigma, omdat Harry dankzij deze meet- en verbetermethode niet alleen in staat bleek de gewenste kwaliteit te behalen, hij kon de pagers ook nog eens binnen twee dagen uitleveren.' 

Judo-termen
Vanuit Motorola verspreidde de Six Sigma-aanpak zich binnen grote bedrijven zoals Honeywell en General Electrics (GE). Dit laatste bedrijf is samen met Motorola verantwoordelijk voor de introductie van judo-termen zoals green belt en black belt, om de ervaring en het niveau van Six Sigma projectmanagers aan te duiden.

Strikt genomen zijn black belts mensen die zich full-time met verbeteringsprojecten bezighouden. Daardoor wordt impliciet de indruk gewekt, dat Six Sigma alleen geschikt is voor grote bedrijven.

'Laat ik voorop stellen: Er bestaat geen algemene definitie van de kennis en de activiteiten van bijvoorbeeld een black belt', reageert Hoogbergen. 'Een black belt bij Philips is dus niet gelijk aan een black belt bij GE. Verder zou het jammer zijn als bedrijven zich laten afschrikken door dit Amerikaans-gekleurde jargon, dat alleen maar aangeeft dat Six Sigma projectmanagers een bepaalde basiskennis moeten hebben. Ze hoeven niet full-time aan de projecten te werken, en kunnen best werkzaam zijn in het MKB.'

Klein beginnen
Hoogbergen adviseert om te beginnen met een klein project, om zo de broodnodige kennis op te doen. 'Heb je de rol van consultant, dan begin je met het doornemen van alle mogelijke verbeteringsprojecten, samen met het management. Je bekijkt dan of die projecten aansluiten bij de bedrijfsmissie, of ze voldoende opleveren, en of er voldoende mankracht beschikbaar is om ze uit te voeren'.

Nadat een geschikt project is geselecteerd, volgt fase 2: Het meetbaar maken van wat de klant kwalitatief ondermaats vindt. 'Eenvoudig is dat niet. Het maakt bijvoorbeeld uit, hoé je meet en wie dat doet. Zo hebben we wel eens vastgesteld dat een bepaalde puntlas een dikte van 3 mm moest hebben. Vervolgens bleek toen dat de dagploeg veel minder producten afkeurde dan de nachtploeg, omdat zij een lichte rand rondom de las meenamen bij de meting.'

Niet álles wat mogelijk klachten geeft, wordt gemeten. 'Wij doen eerst een Pareto-analyse. Vaak blijkt dan dat 80% van de klachten gaat over enkele kwaliteitsaspecten. Op die zaken richt je je dan.'

Experimenteren
Na het meetbaar maken volgt fase drie, de Analyse-fase van de DMAIC-cyclus (zie kader: het jargon).
'Deze stap, het opsporen van de bronnen van variatie, is het moeilijkst en duurt meestal het langst. Hierbij onderzoek je waardoor het komt dat de kwaliteit soms buiten de specificaties valt. Vaak is het antwoord bekend op de werkvloer, en is het alleen zaak om de feiten op tafel te krijgen.'

Is dat niet voldoende, dan moet een analyse-tool worden ingezet. 'Wij gebruiken bijvoorbeeld design of experiments om inzicht te krijgen in de gevoeligheid van de kwaliteitsparameters voor de procesinstellingen. Daartoe doe je experimenten, waarbij je - binnen veilige kaders - bewust de toelaatbare grenzen van het proces opzoekt. Feitelijk ga je doelbewust afwijkende producten maken, om te zien wanneer dat gebeurt. Uiteindelijk krijg je zo een set van robuuste procesinstellingen, waarbinnen het proces goed functioneert.'

Na het doorvoeren van veranderingen, moet niet worden vergeten om die te borgen. 'Anders loop je het risico dat je na verloop van tijd weer terugvalt naar het oude kwaliteitsniveau'.

Top management
Een belangrijke succesfactor voor Six Sigma is de aanwezigheid van een zogenaamde champion, iemand in het topmanagement die de methode ondersteunt. 'Daarnaast is een goede kosten-baten analyse belangrijk. De vraag die steeds opnieuw moet worden beantwoord is: levert het verbeteren van dit kwaliteitsaspect voldoende op? Ik pleit ervoor om de financiële onderbouwing voor te leggen aan de controller binnen het betreffende bedrijf. Verder is het slim om veel aandacht te besteden aan de eerste Six Sigma projecten, bijvoorbeeld door middel van foto-walls. Daardoor raakt iedereen snel enthousiast.'

Professor Ronald Does is directeur van "Six Sigma instituut" IBIS UvA, en tevens hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam. Hij wijst op het belang van een goed geoliede bedrijfsorganisatie. 'Six Sigma toepassen betekent namelijk het doorvoeren van veranderingen. Er moet dus de wil zijn om te verbeteren. Six Sigma als gedoogproject, of als een tweede-kans voor personeelsleden, dat gaat niet. Integendeel, mensen die Six Sigma projecten met succes kunnen leiden zijn vaak high potentials. Die hebben vaak andere zwaarwegende taken in een bedrijf, dus het is belangrijk dat zij voldoende kunnen worden vrijgemaakt.'

Procesbeheersing
Does richtte IBIS UvA in 1994 op. In eerste instantie was dit een consultancybureau, gespecialiseerd in statistische procesbeheersing.

'In 1996 zocht General Electrics contact met mij', herinnert Does zich. 'Zij hadden behoefte aan kennis op het gebied van statistiek, als input voor hun Six Sigma programma. Als hoogleraar industriële statistiek ging ik gaarne op dat verzoek in. Ik houd namelijk graag voeling met de praktijk. Zo raakte ik onder de indruk van Six Sigma. Vervolgens gingen wij als IBIS UvA ook zelf Six Sigma projecten uitvoeren, onder meer bij Sara Lee en bij DAF Trucks. De projectmatige verbetermethoden Six Sigma en Lean Six Sigma zij nu al jaren onze core-business. Wij voeren daarbij steeds meer projecten uit in de dienstverleningsector, denk aan ziekenhuizen zoals het UMCG, verzekeraars en banken. Dat heeft te maken met de marktvraag. 90% van de bedrijven in Nederland valt onder de dienstensector.'

'Onze blackbelt opleidingen bestaan uit vier keer één week training, met daartussen steeds drie weken om de resultaten uit te werken. Je moet namelijk een project inbrengen, zónder dat kun je niet aan de opleiding meedoen. Wij beoordelen de theoretische kennis van de kandidaat, en de praktische resultaten worden beoordeeld door het management van het betreffende bedrijf. Desgewenst kan de opleiding worden voltooid met een theoretisch examen, dat wordt afgenomen aan de universiteit.'

Blackbelts ziet Ronald Does als full-time procesverbeteraars, die jaarlijks vier tot vijf projecten afronden die zo'n 50.000 tot 100.000 euro aan besparingen moeten opleveren.  'Wij hebben echter ook een green belt Six Sigma opleiding. Die is bedoeld voor MKB-bedrijven', besluit Does.

Lean Six Sigma
Conclusie: In de beginfase werd Six Sigma vooral toegepast in bedrijven waarvoor de kwaliteit van de producten de meest onderscheidende factor was. Inmiddels wordt Six Sigma, en met name DMAIC, zeer breed ingezet in organisaties variërend van de chemische procesindustrie tot banken en ziekenhuizen.  Daarnaast is de combinatie met Lean manufacturing, oftewel Lean Six Sigma, in opmars. Lean reduceert dan verspillingen in tijd en materialen, en Six Sigma voegt daar het streven naar een goede en constante kwaliteit aan toe. Samen levert dit werkwijzen op, die zowel efficiënter als beter zijn!

Hulp nodig bij de implementatie van Six Sigma?

Verwijzen naar dit artikel op internet?
Gebruik als link: http://www.procesverbeteren.nl/SixSigma/SixSigma.php

Six Sigma: het jargon

Critical to Quality (CTQ)
CTQ's zijn meetbare kenmerken van een proces of product, die binnen een bepaalde boven- en/of ondergrens moeten vallen. Minimaal moet worden voldaan aan de verwachtingen van de klant, soms moeten die verwachtingen zelfs worden overtroffen (bij nieuwe producten die zich moeten gaan onderscheiden)
Wordt niet aan de klant-verwachtingen voldaan, dat heet dit in Six Sigma terminologie een defect.

Defect
Een defect is een kenmerk van een product of bedrijfsproces, dat niet binnen de specificaties (CTQ's) valt.

Sigma (σ)
Sigma of σ is het symbool voor de standaarddeviatie, de gemiddelde spreiding van een kenmerk rondom een streefwaarde. Bij Six Sigma gaat het om een streefwaarde voor een parameter die CTQ is voor een product of proces.

Six Sigma (6σ)
De term Six Sigma, of eigenlijk 6σ, verwijst letterlijk naar een dusdanig kleine spreiding rondom een streefwaarde voor een CTQ, dat slechts in 3,4 gevallen per miljoen uitgevoerde processen of gefabriceerde producten, er een defect optreedt.
Met zes sigma (6σ) wordt aangegeven dat een proces dusdanig is geoptimaliseerd, dat zelfs bij een afwijking van zes maal het gemiddelde (zes maal de standaarddeviatie) het proces (of product) nog goed is in de ogen van de klant. De kans op een defect is dan buitengewoon klein, namelijk slechts 3,4 op de miljoen. (hiervoor moet dan immers een afwijking van meer dan 6x het gemiddelde optreden!).

DMAIC, hetgeen staat voor Definieer, Meet, Analyseer, verbeter (Improve) en Controleer, is de cyclische projectmanagementmethode die wordt gebruikt om kwaliteitskenmerken van producten of bedrijfsprocessen te verbeteren. Liefst tot een graad van perfectie van 6σ, maar in de praktijk is een kwaliteitsverbetering van 90% per DMAIC-cyclus al heel mooi.

  1. In de definitie-fase wordt vastgelegd wat de bedrijfsfilosofie is, wie de klanten zijn en wat die mogen verwachten.
  2. In de meet-fase wordt bepaald hoe (per kwaliteitskenmerk of CTQ) zal worden gemeten of die verwachtingen worden waargemaakt. Hierbij worden de parameters en de bijbehorende streefwaarden geselecteerd, die de klant als critical to quality (CTQ) ervaart.
  3. Daarna volgt de analyse-fase, waarbij wordt gezocht wat de oorzaken (root causes) zijn van het optreden van defecten, en wat mogelijke oplossingen daarvoor zijn.
  4. In de improve-fase worden de best passende oplossingen, in overleg met de proceseigenaar, geïmplementeerd.
  5. In de control-fase (borgingsfase) worden maatregelen getroffen om te zorgen dat niet kan worden teruggevallen naar de oude (slechtere) situatie


Net zoals Lean Manufacturing legt Six Sigma de vinger op pijnplekken in bedrijfs-processen. Een andere overeenkomst is, dat Six Sigma geen standaardmanier aanbiedt om de oorzaak van deze problemen weg te nemen. Black belts hebben de beschikking over zo'n honderd (!) verschillende statistische tools, die naar keuze kunnen worden ingezet om root causes op te sporen.
Design of experiments (DOE) is één van deze tools.
Suggesties voor verbeteringen komen overigens niet alleen voort uit deze statistische exercities. Integendeel, die dienen vaak alleen om de werkvloer op ideeën te brengen!. De kennis om een probleem op te lossen is daar namelijk vaak impliciet aanwezig. Het is de taak van de Black of Green Belt om die kennis te ontsluiten, onder meer door het overzichtelijk presenteren van historische gegevens over het wel en wee van het te verbeteren proces.

Design of Experiments (DOE):
DOE is één van vele Six Sigma tools om oorzaken van fluctuaties van de kwaliteit van processen weg te nemen. Bij DOE wordt daartoe experimenteel (natuurlijk binnen veilige grenzen) de relatie bepaald tussen omgevingsfactoren en de uitkomst van een productie of bedrijfsproces. Feitelijk gaat het om een onder ingenieurs bekende methode, namelijk een gevoeligheidsanalyse, die ook (deels) theoretisch kan worden uitgevoerd. Doel is om procesinstellingen of randvoorwaarden op de sporen waarbij een productieproces of een (administratief) bedrijfsproces robuust is. Dit wil zeggen dat de kans op afwijkende resultaten (defecten) zo klein mogelijk is.

Design for Six Sigma (DfSS)
DfSS wordt gebruikt om nieuwe processen of producten te ontwikkelen. In tegenstelling tot Six Sigma gaat het niet om verbetering van bestaande processen, maar om het bedenken van processen die meteen al perfect zijn! Hierbij worden min of meer dezelfde tools gebruikt als bij Six Sigma, maar dan toegepast op een toekomstig proces of product.  
DfSS-Projecten worden afgewerkt volgens een variant van de DMAIC-cyclus, DMADV. Dit acroniem verwijst naar de projectfasen Define (wat is de businesscase), Measure (wat zijn de klantwensen en bijbehorende Critical-to-Quality parameters), Analyse (wat is het beste product en productieproces), Design en Verify (dit omvat o.a. de testfase).
Wordt in de Design-fase niet alleen gestreefd naar een zo stabiel mogelijk proces maar ook naar een proces dat zo slank mogelijk is (Lean), dan wordt gesproken over Design for Lean Six Sigma of DfLSS.

Champion
Een champion is een manager, die overtuigd is van de voordelen van Six Sigma, en die voldoende autoriteit heeft om mensen te kunnen voorzien van tijd en middelen voor Six Sigma projecten.
De champion is vaak ook de proceseigenaar, denk bijvoorbeeld aan het hoofd van een afdeling waarop een Six Sigma project wordt uitgevoerd door een Black of Green Belt. De opdracht van de betreffende Belt is dan om in opdracht van de proceseigenaar uit te zoeken hoe 'zijn' of 'haar' proces beter kan.

Master Black Belt
Dit zijn mensen die het werk van meerdere Black Belts (zie hieronder) coördineren en ondersteunen.

Black Belt
Een Black Belt is een Six Sigma projectleider, iemand die DMAIC-projecten uitvoert. Black Belts zijn daartoe getraind in proefondervindelijke werkwijzen, statistiek en data-analyses. Met name in grote bedrijven is een Black Belt-positie vaak een fulltime functie.

Green Belt
Een Green Belt is iemand met voldoende kennis van Six Sigma, om te kunnen participeren in Six Sigma projecten. Bijvoorbeeld in een team onder leiding van een Black Belt. Een Green Belt kan ook zélf optreden als projectleider van een klein DMAIC-project, dat wordt uitgevoerd naast de normale werkzaamheden.

Meer informatie:
1. Mikel Harry, 6σ - The breakthrough management strategy (2000),  Uitgeverij Currency, ISBN 0-385-49437-8. Dit boek bevat algemene informatie over Six Sigma.
2. GoalQPC, The Design for Six Sigma Memory jogger (2004). ISBN 1-57681-047-X. Een pocket waarin honderd Six Sigma analysetools staan beschreven.

 

Case Draka Comteq
Minder productafkeur bij productie glasvezelkabels

Roland van Laere is hoofd procesondersteuning bij Draka Comteq. Draka is een middelgroot bedrijf met 200 werknemers in Eindhoven, dat glasvezelkabels produceert. 'Wij hebben te maken met strenge kwaliteitseisen, daardoor is er relatief veel productuitval', legt van Laere uit. 'Dat maakt ons bedrijf bij uitstek geschikt voor Six Sigma. Die methode is namelijk ideaal voor procestechnische bedrijven, die producten maken waarvan de specificaties tussen bepaalde grenzen moeten liggen.'

      
^
Het Six Sigma team van Draka Comteq

Het productieproces van Draka Comteq begint met het aanbrengen van zo'n duizend hele dunne laagjes glas, aan de binnenkant van een holle glazen buis. De brekingsindex van de verschillende glasafzettingen is daarbij steeds een beetje anders. Om dat voor elkaar te krijgen wordt de samenstelling gevarieerd van het synthesegas, dat bestaat uit siliciumtetrachloride, germaantetrachloride en zuurstof.

Nadat het zogenaamde Plasma-activated Chemical Vapour Deposition proces is voltooid, wordt de glazen buis verhit. Hierdoor stort de buis in elkaar en wordt massief. Daarna wordt met een zogenaamde preform analyser gecontroleerd of de staaf aan de specificaties voldoet. Is de staaf in orde, dan gaat hij naar een zusterbedrijf in Frankrijk, die er nog een extra glaslaag omheen op aanbrengt. Terug in Nederland gaat de glazen staaf, die dan zo'n 8 centimeter dik is, in een oven. Vervolgens wordt er de glasvezel uit getrokken. Van Laere: 'Je wacht tot er een druppel ontstaat en gaat dan geleidelijk steeds harder trekken, uiteindelijk met 750 meter per minuut. Het eindproduct heeft een dikte van 125 micrometer, met een kern tussen de 8 en 62,5 micrometer. Tijdens het trekken komt daar nog een beschermende coating omheen.'

Gestructureerde manier
Draka Comteq maakt al geruime tijd gebruik van statistische methoden zoals statistical proces control, om de productkwaliteit te sturen. 'Toch misten we iets, namelijk een methode om dit op een gestructureerde manier te doen. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat we hard op weg waren om zelf Six Sigma uit te vinden', lacht Van Laere. 'Die term had ik overigens wel eens horen vallen, maar wat het precies inhield, wist ik niet.'

Ralph van Lankveld, senior procesingenieur bij Draka Comteq hoorde via een vriend bij buurbedrijf Philips van Six Sigma, en besloot toen een cursus daarover te gaan volgen. Van Laere zelf raakte mede door een voordracht van General Electrics overtuigd van Six Sigma.

Van Laere: 'Toen ging het snel. Ralph begon al gedurende de cursus met ons eerste Six Sigma project. Dat is overigens wel een aanrader, want dan kun je de cursusleiding meteen vragen daarover stellen. Van Lankveld is tussen januari en juni 2004 full-time bezig geweest met de optimalisatie van een productielijn voor de multi-mode glasvezel MaxCap. Dat is een glasvezel die wordt gebruikt in locale computernetwerken, waarbij de bandbreedte erg groot moet zijn. We hebben de MaxCap-productielijn bewust als eerste Six Sigma project gekozen. Bij de MaxCap zijn de kosten door productafkeur namelijk relatief hoog, dus is er in theorie veel winst te behalen.'

black belt
Projectleider Van Lankveld mag zich qua Six Sigma kennis inmiddels een black belt noemen, maar voert die titel niet. 'Vooral de systematiek van de DMAIC-methode wierp zijn vruchten af', concludeert hij. 'Eén van de aandachtspunten bij Six Sigma is namelijk, dat je tijdens de analyse-fase ook aandacht moet besteden aan de invloed van je meetapparatuur.'

'Zo kwamen we erachter dat het meetresultaat van de preform analyser, die dwars op de glasbuis meet, enigszins varieert gezien in de lengterichting van die buis. Hierdoor maten we wel eens afwijkingen die dat eigenlijk niet waren. We hebben dat probleem opgelost door op twee lengteposities te gaan meten, en het gemiddelde van die metingen te nemen.'
'Dit meetresultaat wordt gebruikt om het productieproces van nieuwe glasbuizen bij te sturen, en dat hoeft nu minder vaak te gebeuren. Dat is belangrijk, want dit bijregelen kost tijd en brengt een risico van oversturing met zich mee. Al met al is het percentage productafkeur nu met zo'n 8 % verminderd.'

De deviatie van het productieproces van de MaxCap glasvezels is nog altijd meer dan 6σ. 'Het is de vraag of je die streefwaarde ooit bereikt. Dat is ook niet het doel, het gaat om kwaliteitsverbetering', aldus Van Laere.

Niet blindstaren
Vanwege het succes van het pilot-project zal Six Sigma als standaardmethode worden ingevoerd binnen de hele productie en de R&D-afdeling. 'In theorie zou je het ook kunnen toepassen binnen onze inkoop- en verkoopafdeling, maar dat heeft niet de eerste prioriteit. Wij willen ons sowieso niet blindstaren op Six Sigma, want dan loop je het risico dat je verzandt in statistische analyses. Je moet ook je gezonde verstand blijven gebruiken.'

 

© C.J. van Ede 2006-2012
(Holland)
Laatste update: 09-01-2012